22/5/2008 - Kitabı AŞk...Galiba son soyfayı kacırdım...

Taşlara düşen tohumun; ilk sessiz harfi,

Beşerin diline dolanmış ilk cümle,

Sahafçıların tabelasına oku diye yazılmış,

Okunanlar için de pazardan kaçmış; hilesiz,

Esir alınmış en lekesiz önsüz.

Kal(e)m ile sahifeye not düşülmüş,

Kullanılan her yabancı argüman işaretlenmiş,

Kalmamış, tohum vicdanının altı çizilmiş,

Uygunsuz ten âşıklarının yeri silinmiş.

Yazılması gereken birileri adına, yazı dile gelmiş,

Önce insan, insan içindir yalanı yazılmamış,

Doğruluk adına, tarih aşkını mürekkebe doğurmuş,

Ve insan, böceğe güzellik veren içindir yazılmış.

Mürekkebine batırılan kaç satır başına başlanılmışsa,

Çıplak harfler adına, isyankâr arzular devrik olmuş,

İlk paragraf, giriş kabul edilmemiş çıplak harflerde,

İlk okunduğunda günah gizliliği, sessizliği şart kılınmış,

Sesli okunduğun da oğlum, kızım materyalist tezgâhın da,

Nasihat ve öğüt; kafa şişiren sebep olarak işlenmiş.