4/4/2008 - İnsanca...

Tas duvarlari emiyorum her günah yagmurunda,

Sevgileri tartamıyor pervazlar,inadina törpüleniyor filizler.

Aşk adına ilk ihrac temiz urlar,hastalık sarmış duaları,

Sevgiler bıcak altına yatmıyor,körpe gidiyor gencler.

Yollar nice “ah”lara şahit her viraja bir gün olacak umudu düşmüş,

Cig cig yenilen ciltlerce kitabım,hepsine bir keşke yazılmış.

Yarde yarsizim,kalpte kalpsizim,sevgide susuz,

Dayatma arzuların kurbanı elemlere kılıf bicilmiş dillerim.

Ankara otogarında ar bırakan otobüs tanıyorum,

İstanbul yolunda umud kesen geceler kadar tanıyorum.

İhanetlere su verilir corak topraklarda,

Filizler ilk keder yıllar öncesi ilk ameliyatımdan gelir.

İlk aydınlıgımda ilk yenilgi kabil düşmüştü o zaman,

Şimdi karanlıklarda sessizce kesiliyorum bagdat coktan gitmiş.

Gün toplanmış gidiyor,umudlara isim isim siyah nokta düşüyor,

Ve her isimde gece onurlanıyor ben ise aglıyorum…

Sefa BIYIK....